گاه نوشته های نوید بازماندگان

در كلام و راي خود متحد باشيد و هر روز از زندگاني خود را بهتر از روز قبل سازيد. برتري انسان در خدمت كردن و دارا بودن فضايل و كمالات است نه در ثروت و زينت و مال. سخنان خود را از هوي و هوس و موهومات و اعمال خود را از دورويي و ريا پاك و منزه نماييد. نقد عمر گرانمايه را صرف شهوات نفساني نكنيد و در پي جلب منافع شخصي نباشيد. در هنگام رفاه بخشنده و در ايام تنگدستي شكيبا باشيد. چه كه هر سختي آسودگي از پي دارد و هر اندوهي دلشادي. از سستي و تنبلي دوري نماييد و به آتچه خير عموم مردم از كوچك و بزرگ و از طبقات بالا تا پايين جامعه در آن است بپردازيد. مبادا سبب اختلاف و دشمني بين مردم شويد يا در دل‌هاي پاك ايجاد شك و ترديد نماييد.

 صبور، بردبار، مطمئن، فعال

پرنده‌اي خسته مي‌نشيند بر شانه‌هايت تا آرام گيرد . تا بسازد خانه‌اي  براي هميشه.

تو هستي، شانه ات و پرنده. پرنده مي‌خواند ، زيبا و دلنشین. نكند از ياد ببري آشيانه را كه ناخواسته بيفتد از شانه ات.

هر روزمي‌آيد و تجربه‌اي به همراه دارد تا به تو نشان دهد نبض زندگي را .

و تو شروع مي‌كني هر روز را با فكر، عمل و‌مي‌شنوي و منتظرشنيدني و خسته ‌ مي‌شوي و شاد‌ مي‌شوي ، گاهي از كساني كه حتي انتظارش را نداري و سخت مي‌شود ناگهان همه چيز ، بدون آنكه حتي به تو اجازه دهد بخواهي يا نه. شكر مي گويي ، نگران مي‌شوي و دوستش مي‌داري باهمه سختيش. چون به او ايمان داري.

احساس‌ها مي‌مانند چون از جايي مي‌آيند كه هميشه براي تو مي‌نوازد.

تا فردايي زيباتر.